۸ مرداد ۱۴۰۰
قیمت کارخانه ۰۲۱-۶۶۵۶۴۷۵۷

جوجه کشی تخم خزنده ایگوانا

 ایگوانا 1

آشنایی با ایگوانای سبز

ایگوانای سبز رنگ در جنوب آمریکا و همچنین در غرب آفریقا و مکزیک و نواحی گرمسیری جنوب پاراگوئه و جنوب غربی برزیل زندگی می کند. این سوسمار بزرگ علاقه ی زیادی به زندگی در جزایر دریای کارائیب و سواحل غربی اقیانوس آرام می باشد و همچنین در جنوب فلوریدا و هاوایی نیز دیده شده است.

ایگوانا 2

زیستگاه

ایگواناهای سبز جز سوسمار های درختی میباشد که روی درختان بلند زندگی می کنند، جوانتر ها در ارتفاع کمتری نسبت به انواع بالغشان زندگی می کنند این درختان شرایط لازم برای گرفتن حمام آفتاب را فراهم می کنند و از آن جهت مسکن مورد علاقه آنها نیز می باشد. ایگونا  به ندرت از درخت پایین می آید، مگر در مواردی که ماده ها آماده تخم گذاری باشند اگر چه آن ها به زندگی در محیط جنگلی علاقه مند می باشند ولی در سایر محیط های باز نیز به خوبی خود را سازگار می سازند. صرف نظر از اینکه زیستگاهشان در کجاست، ترجیح می دهند که در اطرافشان آب باشد آن ها شناگرهای خوبی هستند و با پریدن داخل آب و قرار گرفتن در کمترین سطح آب خود را از آسیب شکارچیان حفظ

می کنند.

توصیف فیزیکی

بعد از اینکه از تخم خارج شدن ، طول ایگوانای سبز در حدود 17 الی 25 سانتی متر می باشد. وزن سوسمار بالغ بین 4 الی 6 کیلوگرم و طول آن با احتسب دم بالغ بر 2 متر می باشد که وزن بعضی از انواع در آمریکای جنوبی با رژیم غذایی مخصوص به بالاتر از 8 کیلوگرم نیز رسیده است.

این جانور اگر چه به اسم ایگوانای سبز معروف است اما در حقیقت رنگ هایی مختلفی هم دارد ، بالغین با افزایش سن رنگشان نیز یکنواخت تر می شود ولی جوانتر ها بیشتر مخلوطی از رنگهای سبز و قهوه ای میباشند که به صورت تکه تکه به هم وصل شده اند. عوامل گوناگونی از جمله درجه دمای محیط و سلامت آنها و همچنین سن و موقعیت اجتماعی بر تغییرات رنگ حیوان تاثیر میگذارد.

ایگوانا 3

در شروع روز، زمانی که دمای بدن ایگوانا پایین میباشد، رنگ پوست بدن جانور برای جذب بیشتر اشعه خورشید تیره می شود و در وسط روز که اشعه خورشید به شکل عمود بر زمین تابش میکند، رنگ ایگوانا روشن تر و گاهی هم بیرنگ می شود. ایگوناهای غالب در یک محیط ، رنگ های تیره تری نسبت به سایرین دارند. اینطور به نظر می رسد که برخی از رنگ ها انحصاری توسط نر ها تولید می شوند که منشا آن ها هورمون های جنسی جانور نر هستند . ایگوانا در فصل جفتگیری  ( 6 الی 8 هفته ) به رنگ پرتغالی روشن یا طلائی مات در می آید ولی ماده های بالغ در بیشتر موارد رنگ سبز خود را حفظ می کنند.

از دیگر مشخصات خاص این گونه وجود زوائد دندانه دار زیر گلو یا غبغب می باشد و در زیر گوش میانی نیز صفحاتی وجود دارد. یال پشتی از تیغ های جلدی تشکیل شده است که از میان گردن تا قائده دم کشیده شده است. این ساختمان گوشتی همچنین در برابر حرارت منبسط میشود و موجب تنظیم دمای بدن ایگوانا می گردد و در منطقه تاج قسمتی از استخوان جمجمه باعث سیخ شدن و حمایت کردن از تاج می شود که این حالت در زمان وحشتزدگی یا دفاع از قلمرو در جانور ایجاد می شود.

چشم های ایگوانا که در دو پهلوی صورت آن قرار گرفته است و توسط پلک ها حفاظت می شوند.  پلک های بالا از جنس سخت و ثابت یا بدون حرکت هستند و پلک های پایین متحرک میباشند.

در قسمت میانی و عقبی جمجمه ( پشت چشم ها ) اندام حسی وجود دارد و به آن چشم آهیانه ای اطلاق می شود که در حقیقت چشم های واقعی نیستند و با جذب انرژی خورشیدی به بلوغ اندام جنسی، غده تیروئید و غدد درون ریز کمک می کنند. این اندام همچنین هنگام شکار در نور کم ، دید جانور را بیشتر میکند.

تولید مثل

اغلب ایگواناها بین 3 الی 4 سالگی بلوغ جنسی پیدا می کنند که بلوغ زود رس نیز در آن ها دیده می شود(2 سالگی) و در بعضی مواقع تا 5 سالگی طول می کشد. مسئولیت بالغین پذیرفتن ریسک جفت گیری و مراحل تخم گذاری ( در ماده ها) می باشد. جفتگیری بین یک ماده و چندین نر اتفاق می افتد. درگیری بین نر ها غیر معمول نیست و اظهار عشق نر ها به

 روش های مختلف از جمله بالا و پایین بردن سر ، یا انقباض و انبساط غبغب ، صدا در آوردن و گاز گرفتن پشت گردن ماده ها می باشد.

ایگوانا 6

نر ها غالبا به وسیله فورمون های واکسی که از سوراخ های رانی خود ترشح می کنند قلمرو و جفت هایشان را علامت گذاری می کنند. در خلال جفت گیری نر ها به ماده ها نزدیک می شوند و از پشت آن ها بالا می روند و به آن مسلط می شوند. آن ها برای مهار کردن جفتشان با دندان پشت ، کتف ماده را گاز می گیرند که گاهی منجر به جرح می شود این مراحل چندین دقیقه طول می کشد و پس از آن ماده ها قادرند اسپرم ها را برای مدتی طولانی نگه دارند و در وقت مناسب آن ها را بارور سازند. ایگواناها تمایل دارند در فصل های خشک شروع به تخم گذاری کنند زیرا در این صورت تولد نوزادان در فصل بارندگی اتفاق می افتد و دسترسی به غذا برای متولدین جدید آسان ترداز قبل خواهد شد.

متولد شدن از تخم و رشد آن

تقریبا 65 روز پس از جفتگیری یک ماده برای تخم گذاری آماده است. ماده ها آشیانه تولد نوزادان را مشخص می کنند و این محل معمولا در عمق یک متری و با وسعت 45 سانتی متر یا بیشتر می باشد. اگر فضای لانه سازی برای ماده های دیگر نباشد آن ها آشیانه خود را با هم تقسیم می کنند. بعد از تخم گذاری ماده ها برای مراقبت از آن ها به دفعات به آشیانه سر می زنند ولی در آن اقامت دائم ندارند.

ایگوانا 5

اندازه و تعداد تخم های تولید شده به جثه مادر، مواد غذایی و زمان بلوغ جانور بستگی دارد. به طور میانگین اندازه قطر ها 15.4 میلی متر و طول آن ها 35 الی 40 میلی متر می باشد که در مدت زمان سه روز ایگوانای ماده در حدود 10 الی 30 تخم سفید یا کرم رنگ می گذارد.

مدت زمان بیرون آمدن ایگوانا از تخم یا همان جوجه کشی خزنده ایگوانا 90 الی 120 روز می باشد و درجه حرارت تخم ها در این مدت باید بین 29.4 تا 32.8 درجه سانتی گراد باشد. برای متولد شدن این نوع تخم ها در این فاصله زمانی زیاد در درجه معین بهتر است از دستگاه جوجه کشی استفاده کرد تا بازدهی تولد بالاتر رود تا در جوجه کشی و رسیدن به درآمد آسوده خاطر باشید که خیلی راحت میتوان درآمد بسیار بالا و مناسبی با تکثیر این نوع جاندار برای خود ايجاد کرد. نوزاد ها برای بیرون آمدن از تخم از دندان های مخصوصی استفاده می کنند که بعد از تولد می افتند. مواد مغزی داخل تخم بیشترین غذای هفته اول و دوم زندگی سوسمار را فراهم میکند و بین مادر و نوزادان بعد از تولد ارتباط خاصی وجود ندارد. ایگوانا می تواند بیش از 20 سال در حالت اسارت زندگی کند در حالیکه که به صورت طبیعی 8 سال عمر می کند . همچنین مواد غذایی و لانه مناسب باعث می شود عمر جانور بیشتر شود.

رفتار شناسی

در حیات وحش بیشتر درگیری ها بین ایگواناها در جهت صاحب شدن لانه با میزان آفتاب گیری بهتر است، معمولا غذای کافی برای این جانور گیاه خوار در طبیعت وجود دارد. شاخه یا خانه مناسب در افزایش درجه حرارت بدن و کمک به هضم غذا بسیار مهم میباشد. در فصول تولید مثل نیز سوسمارهای نر سر خود را بالا و پایین می برند یا تغییر رنگ می دهند و در برخی از موارد یکدیگر را گاز خواهد گرفت، هنگامی که فضای درگیری گسترده باشد جانور مغلوب عقب نشینی می کند و در غیر این صورت امکان زخمی شدن آن ها نیز وجود دارد. ماده ها چنین رفتارهایی را در هنگامی که فضای آشیانه تخم گذاری محدود باشد از خود نشان میدهند.

ایگوانای سبز ممکن است به صورت انفرادی فواصل زیادی را نقل مکان می کند ولی ماده ها در نهایت برای تخم گذاری به آشیانه ی اصلی خود باز می گردند.

این جانوران هنگام ترس ، پنهان می شوند یا بدون حرکت می مانند و زمانی که گرفتار شوند به دور خود حلقه می زنند. امکان حرکت شلاقی دم آن ها نیز وجود دارد. ایگوانا ها مانند بسیاری از سوسمار ها توانایی ترمیم قسمتی از دم کنده شده خود را دارند، این ترفند به آن ها فرصت فرار از شکارچیان را خواهد داد و دم جدید در مدت کمتر از یکسال دوباره رشد خواهد کرد که البته اندازه آن به صورت اول بر نخواهد گشت.

ایگوانا علائم بصری را به خوبی آشنا است. مثل بالا یا پایین آوردن سر یا منبسط و منقبض کردن غبغب که به معنای مبارزه خواستن میباشد. در بیشتر موارد نرها بوی ناشی از رد ماده ها را احساس خواهند کرد و در مواردی خاص با ایجاد صدای (هیس) کارکرد دستگاه شنوایی خود را نیز اعلام می کنند.

غذای مورد علاقه

ایگوانای سبز در اصل گیاه خوار می باشد آن ها گهگاه مرده خواری می کنند یا از بی مهرگان کوچک تغذیه می کنند. گیاهان پربرگ سبز در اصل گیاه خوار می باشد این جانور با مهارت از زبانش برای مهار غذا استفاده می کند و با گاز زدن ، غذا را به تکه های کوچک جهت بلع تقسیم می کند. ممکن است غذا را پس از جویدن کم یا بدون جویدن ببلعد. در ابتدا غذا با آنزیم های گوارش داخل معده و سپس با آنزیم های پانکراس و صفرا مخلوط می شود.

 

ایگواناها در 2 تا 3 سال اول زندگی برای رشد کافی به رژیم غذایی با میزان پروتئین بیشتر نیاز دارند، در این زمان اکثر از حشرات و عنکبوت ها تغذیه می کنند. سوسمارهای مسن تر که به حداکثر رشد رسیده اند علاقه مند به رژیمی با فسفر کم و کلسیم زیاد و برگ سبز فراوان می باشند.

ایگوانا ها خونسرد هستند و دمای بدن آن ها تحت تاثیر دمای محیط می باشد و دمای پایین موجب کاهش ترشح آنزیم های هضم کننده و اشتهای جانور می شود. سوسمار ها در دمای بین 25 تا 35 درجه سانتی گراد اشتهایی معمول و فعال دارند. میزان آفتاب گیر بودن محل زندگی آن تاثیر زیادی در هضم غذای این جانور دارد.

از دیگر عوامل بی اشتهایی این جانور تغییر محل زندگی و وارد شدن به محیط جدید و تازه می باشد. همچنین ماده ها نیز در مراحل پایانی شکل گیری تخم ها، در بعضی اوقات دچار بی اشتهایی می شوند.

به چه دلیل در کشوره های مختلف به تکثیر این نوع جاندار می پردازند؟

ایگوانا در بعضی از کشورها جهت تهیه غذا و تولید چرم آن پرورش داده می شوند. از پوست سایزهای بزرگ این جانور برای تولید چرم های تجملی ، کیف، کفش و کمربند استفاده می شود. بیشتر آن ها در آمریکا، ژاپن و اروپا به فروش می رسند.

همچنین این نوع حیوان مخصوصا در اروپا و مناطق غرب آسیا از جمله کشور های عربی به عنوان حیوان خانگی دست آموز نیز فروخته می شود و همچنین باعث ایجاد جذب توریست و جلب توجه در مناطق حفاظت شده در باغ وحش ها میگردد. با استفاده از ماشین جوجه کشی میتوان در تکثیر و تولد این نوع جاندار از تخم آن ، درآمد قابل توجهی به دست آورد و محصول خود را به دلار فروخت.

 

 لینک های مفید :

- جوجه کشی

قیمت دستگاه جوجه کشی

دستگاه جوجه کشی خانگی